بیست تفاوت برندگان و بازندگان

چک لیست زیر را مرور کنید و تیک بزنید. آیا شما مختصات یک برنده (موفقیت پیشه) را دارید؟

وقتی برنده ای مرتکب اشتباه میشود، میگوید اشتباه کردم.
وقتی بازنده ای مرتکب اشتباه میشود، میگوید تقصیر من نبود.

برنده می داند به خاطر چه چیزی بجنگد و بر سر چه چیزی توافق و سازش نماید.
بازنده آن جا که نباید، سازش میکند و به خاطر چیزی که ارزش ندارد، مبارزه میکند.

برنده با جبران اشتباهش، تاسف و پشیمانی خود را نشان میدهد.
بازنده انکار می کند و تکرار می کند!

برنده متعهد میشود.
بازنده وعده میدهد.

برنده گوش می دهد.
بازنده می شنود و فقط منتظر رسیدن نوبت خود، برای حرف زدن.

برنده از انعطاف و نرمش خود احساس قدرت میکند.
بازنده انعطاف را عقب نشینی و ضعف می داند.

برنده میگوید، باید راه بهتری هم وجود داشته باشد.
بازنده میگوید، تا بوده همین بوده و تا هست همین است.

برنده به افراد برتر از خود، احترام میگذارد، و سعی میکند تا از آنان چیزی بیاموزد.
بازنده از افراد برتر از خود، خشم و نفرت داشته و در پی یافتن نقاط ضعف آنان است.

برنده ارزیابی درستی از تواناییهای خود داشته، و هوشمندانه از ناتوانی های خود، آگاه است.
بازنده به توانایی ها و ناتوانی های خود بی توجه است.

برنده، به زندگی برتر «از» دنیا می اندیشند
بازنده به زندگی بهتر «در» دنیا می اندیشد.

برنده مشکلی بزرگ را انتخاب می کند، و آن را به اجزای کوچکتر تفکیک میکند، تا حل آن آسان گردد.
بازنده مشکلات کوچک را آنچنان به هم می آمیزد، که دیگر قابل حل شدن نیستند.

برنده تمرکز حواس و در نتیجه مانند لیزر تمرکز انرژی دارد.
بازنده پریشان حواس است و انرژی پریش است.

برنده میداند که نقاط ضعفش جزیی از شخصیت اوست.
بازنده از این که خود و یا دیگران به نقایص وی آگاهی یابند، هراسان است.

برنده در وجود یک آدم بد، خوبی ها را می جوید و روی همین قسمت کار میکند.
بازنده در وجود یک انسان خوب، بدی ها را می جوید.

برنده پس از بیان نکته اصلی مورد نظرش، لب از سخن فرو می بندد.
بازنده آنقدر به صحبت ادامه می دهد، که نکته ی اصلی را فراموش میکند.

برنده تاجر خوبی است. می داند که چه چیزی می دهد و چه چیزی را می گیرد.
بازنده چیزهای مهم و بنیادی را فدای امور جزیی می کند.

برنده هر کاری که از دست اش برآید انجام میدهد، و در عین حال بر خدا توکل می کند.
بازنده بدون آنکه کوچکترین تلاشی کند، به انتظار معجزه می نشیند.

برنده هنگامی که می بیند راهی را که در پیش گرفته است، اشتباه است، هراس از ترک کردن آن، ندارد.
بازنده راهی را که در پیش گرفته، ادامه می دهد و اهمیتی نمیدهد که به کجا منتهی می شود.

برنده خدا را همواره در کنار خود می بیند و با او گفتگوی درونی سرشار از شکر و شادمانی دارد.
بازنده خدا را فراموش کرده و گهگاه صرفا جهت شکوه و شکایت با خدا صحبت می کند.

برنده یک نگاه برد-برد دارد (همه برنده شویم)
بازنده یک نگاه برد-باخت دارد (من و فقط من برنده شوم)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *